02.01.2008г. Жодзінскія прадпрымальнікі з рынку “Стадзедаўскага” цалкам падтрымалі агульнанацыянальны прадпрымальніцкі страйк пратэсту, які выкліканы беспрэцыдэнтным па наступствах чарговым указам Прэзыдэнта РБ за №760, у адпаведнасьці зь якім, у прыватнасьці прадпрымальнік (напрыклад безпрацоўная настаўніца альбо пэнсыянэрка …) абавязаныя перарэгістравацца ў выглядзе малых прадпрыемстваў для таго, каб мець магчымасьць наймаць на працу нават 2-3-х дапаможцаў (у сфэры гандлю, напрыклад, гэта рэалізатары, прадаўцы на гандлёвых кропках). Адпаведна, значна ўзмацніцца і падаткавы ціск.
Для Жодзіна, падобныя меры яшчэ больш істотныя і складаныя. Трэба ўлічваць, што з 2003 году мясцовыя ўлады фактычна зьліквідавалі рэнтабельныя гандлёвыя пляцоўкі ў цэнтры горада (быццам пад праект гарадзкой “піўнухі і фантану” – для “прагрэсыўнай”, так бы мовіць, моладзі) і ў парушэньне нават дзейсных нормаў СанПіНу ўладкавалі манапалізаваную гарадзкой намэнклятураю пляцоўку пад назваю рынак “Стадзедаўскі” для здачы ў арэнду прадпрымальнікам гандлёвых плошчаў.
На месцы зьліквідаваных пляцовак у цэнтры Жодзіна за гэтыя годы так нічога й не пабудавана – калі не лічыць некалькі драўляных платоў (агароджаў), якія па чарзе зьменяліся пакуль у народзе пляцоўку не пачалі называць “пляцам дурняў”. Вакол апошняга, урэшце, перад прэзыдэнцкай выбарнай кампаніяй у 2005 годзе, вырас чарговы, ужо фундамэнтальны жалеза-бэтонны плот – “жалезная заслона”. Бачна, каб цэнтральны гарадзкі “пляц дурняў” выглядаў больш цывільна й нагадваў пра будучыя вялікія пэрспэктывы абяцанай жодзінцам забудовы …
Ён і дагэтуль “радуе” вока неразборлівага БРСМаўца і пабрацімаў “БелАЗаўскае сталіцы” Беларусі з Мыцішчаў.
Падобных відавочна красамоўных помнікаў глупству і безгаспадарчасьці рэжыму, нахабству й свавольству чыноўнікаў ад мясцовае вэртыкалі ўлады – і ўзгадаць цяжка.
А прадпрымальнікі, якія губляюць здароўе ў прамысловае зоне трох прадпрыемстваў на так называемым рынку “Стадзедаўскім”, сёньня, у адпаведнасьці з 760-м Указам павінны яшчэ пачаць плаціць і ўзмоцненыя падаткі.
Тое, што чынавенства “дзярж-вэртыкалі” вырашыла любым спосабам захаваць рост уласнага дабрабыту шляхам “вытраханьня” кішэняў грамадзянаў у новым 2008 годзе, ужо зусім відавочна.
Але, акрамя таго, сёньня дзяржава, адстойваючы інтарэсы сярэдняга і буйнога бізнэсу, пачынае сапраўдны наступ на малое прадпрымальніцтва з мэтаю ягонага канчатковага ўдушэньня.
І ў гэтае выпрабаваньне сёньня кінутыя ўсе тыя, хто здолеў за апошні час выжыць ва ўмовах чыноўніцкага бязьмежжа і “кантрактна-ідэалягічнай” дыктатуры на прадпрыемствах, хто нейкім чынам яшчэ захоўвае адносную свабоду ад “аўтарытарна-каманднага рэжыму”, ад ягоных “сэксотаў і апрычнікаў”. Яны, апынуўшысь безпрацоўнымі, забясьпечылі сваім сем’ям адносны дабрабыт у сфэры самазанятасьці, укладаючы ў справу ўласныя (а не крэдытныя) сродкі і, рызыкуючы асабістай маёмасьцю і здароўем, стварылі дадатковыя працоўныя месцы …
Апошняе выказваньне Прэзыдэнта РБ пра неабходнасьць ліквідацыі дыфэрэнцыяванага падыходу ў падаткаабкладаньні індывідуальных прадпрымальнікаў і малых прадпрыемстваў – сьведчыць пра тое, што у “рэжыму” ёсьць рэальны намер перад ліквідацыяй індывідуальнага прадпрымальніцтва выціснуь зь яго апошнія сокі.
Бо, нават у тым выпадку, калі маці ў працы будзе дапамагаць сын, ці бабулі – ўнукі, што можна разглядаць як сямейны падрад і спробу калектыўнага выжываньня сям’і ва ўмовах “дэбіларусізаванага рэжымам рынку” – для іх будзе ўведзены аднолькава высокі ўзровень падаткаабкладаньня і адказнасьці …
Думаецца, падобнае нахабства магчымае толькі ў тых умовах, калі ўлада цалкам узяўшы пад кантроль і фактычна зьліквілаваўшы інстытут выбараў, забясьпечыўшы сабе гарантаванае ідэалягічна-намэнклятурнае безтэрміновае валадарстава, пачынае вар’яцець ад уседазволенасьці й безпакаранасьці.
Толькі ўва ўмовах, калі ўлада пачынае працаваць “без тармазоў” і пагрозы быць пераабранай ў выніку новых выбараў, можна назіраць фармаваньне падобнага “кланава-намэнклятурнага капіталізму з аўтарытарнай фізыяноміяй”.
Што будзе далей? Хто будзе наступным у гэтым бязьмежжы “адзінага ўсенароднаабранага”?
Сёньня ўжо можна зразумець, што пераразьмеркаваныя ільготы будзе атрымліваць толькі “правільна арыентаваны” раб, а права на самавыжываньне – таксама атрымае ня кожны …!?
А можа ХОПІЦЬ?!
У такіх умовах, аднім з крокаў пратэсту, можна было б прапанаваць усім прадпрымальнікам – адначасна разам закрыцца і стаць на бітржу безпрацоўнымі й запатрабаваць ад “дзяржавы” за бюджтныя сродкі забясьпечыць кожнага вартым месцам працы па спэцыяльнасьці й нармальнымі заробкамі.
Ці будзем ўсё ж “апускацца” й … папаўняць “бюджэт разьвіцьця”, да бязконцасьці аплочваць выдаткі “сыстэмы падаўленьня і гвалту”, якая толькі й думае як зьліквідаваць неад’емныя грамадзянскія правы й свабоды, удушыць дэмакратыю і прадухіліць непажаданую для “славянасабораўскага рэваншу” свабодную эўрапейскую пэрспэктыву!?
Альтэрнатываю свабодзе – ёсьць толкі рабства!
Але рабы – не мы! Мы – не рабы!
Жыве Беларусь!
